Alcossebre

Na ongeveer een anderhalf uur rijden vanaf het vliegveld zien we de afslag Alcossebre. We rijden de N340 af richting het dorp waar we hoge verwachtingen van hebben. Na enkele kilometers rijden we het dorp in. Ik zie de witte huisjes met de bloemenbakjes aan de ramen, de blauwe zee aan de horizon. Geen hoge hoteltorens, geen hoge flats. Nee...deze binnenkomst voldoet helemaal aan het beeld wat ik had van mijn toekomstige stek in Spanje. Ik kijk Peter aan. Hij heeft het ook. Het gevoel dat dit het is.

In de week die volgt, verkennen we het hele gebied, van Vinaros tot Benicassim. We bewonderen het fantastisch mooie achterland met zijn pitoresque dorpjes en de overblijfselen uit de Moorse tijd. Maar als we Alcossebre binnenrijden na een lange dag, dan zijn we het er over eens: hier gaan we wonen.

We genieten nog een aantal dagen van de zee, het mooie weer, de sfeer van het dorp en we proberen ons in te beelden hoe het is om hier te wonen en te werken. Alweer een besluit genomen: Vamos a vivir en Alcossebre.