“Se replica personal”

Wie denkt dat het in Spanje altijd mañana is heeft gelijk, want tot onze verbazing werden we afgelopen woensdag, 1 DAG na onze internetaanvraag om 17.30 uur, al gebeld door een mevrouw van Telefonica met de vraag of er een monteur langs kan komen. Peter vraagt nog of ze een afspraak wil maken omdat we dat gewoon gewend zijn in Nederland. "Nee" zegt mevrouw, dan komt er vandaag nog een monteur langs. We kijken elkaar aan: "het zal toch niet waar zijn dat we vandaag al internet en telefoon hebben?". En ja hoor nog geen uur later stond er een monteur op de stoep en weer een uur later was alles keurig netjes geïnstalleerd en hebben we draadloos netwerk en telefoon. Dat is nog eens mañana mañana!

Vorige week woensdag zijn we begonnen met het leggen van gras in onze tuin. Helaas ligt er in de tuin geen aarde maar is het een grote massa kleigrond met veel kleistenen en bouwpuin. Maar we gaan zo goed en zo kwaad als het kan aan de slag, werken met de schaduw mee. Op vrijdag zijn we dan zo ver dat we gras kunnen zaaien. Trots zijn we op ons bijna-grastapijtje. We kijken de grassprietjes uit de aarde omhoog en vanmorgen (dinsdag) zien we de eerste grassprietjes uit de grond omhoog komen.

Afgelopen zondagavond hebben we lekker langs de boulevard en haven gelopen. Op een gegeven moment ziet Peter een bordje staan bij een restaurant bij de menukaart "se replica personal". Alarmfase 1, ze zoeken hier personeel. Ik besluit daar maandag op af te gaan. Zo gezegd zo gedaan. Ik plan op maandag dat ik rond 17.00 uur daar naar toe ga om te vragen of ze nog een "holandesa" kunnen gebruiken. Ik zie het al helemaal zitten, het is wel niet het baantje van mijn dromen, maar het is een begin om in ieder geval wat euries te verdienen, de taal te leren en te integreren. Maandagmiddag zit ik e.e.a. nog eens te overdenken hoe ik dat in mijn beste Spaans ga aanpakken. Ik besluit om toch eens in het woordenboek op te zoeken wat replica (afgeleid van replicir) betekent. Replicir = antwoorden. Dus se replica personal betekent: "men krijgt hier persoonlijk antwoord". Waarschijnlijk heeft dat betrekking op vragen over de menukaart. Ietwat teleurgesteld, maar wel blij dat ik mezelf een blunder bespaard heb, bedenk ik plan B. Ik laat me niet uit het veld slaan en ga toch wat restaurantjes af om te kijken of ze misschien nog een "Hollandse keukenprinses" kunnen gebruiken. Bij de Argentijn zegt de baas vriendelijk "es muy muy dificile". Vrij vertaald: bijna onmogelijk. Maar inderdaad: "se replica personal". Zou hij hebben gezien dat koken en de keuken mijn grootste hobby is? Bij een ander restaurant krijg ik het advies om bij de camping langs te gaan, want daar zoeken ze regelmatig medewerkers die talen spreken. En bij een soort makelaarskantoor wordt ik vriendelijk ontvangen en mag ik mijn CV in leveren. Natuurlijk blijf ik aan de slag om een baantje te vinden, maar ik heb wel in de gaten dat we het grootste gedeelte onze kost hier als autonomo moeten verdienen.

En ondertussen genieten we van het leven hier. De zon, de rust, de hele dag buiten zijn. We voelen ons al echt thuis hier. Met onze laptops op de tuintafel kijken we uit op de bergen, de zee en niet te vergeten de opkomende grassprietjes.

Hier kijken wij op uit vanuit onze tuin. Vervelend....

De vakantie is voorbij

Afgelopen zondag was de laatste dag van onze vakantie. Maandagochtend zijn Vincent en Saskia weer teruggevlogen naar Nederland. De afgelopen 2 weken hebben we gewoon lekker uitgeslapen 's morgens, maar we hebben ons nu voorgenomen iedere ochtend om 07.30 uur op te staan. Dan komen we ook gewoon in een niet-vakantie ritme. Tijdens onze eerste dagen hier in Spanje hadden we nog onze Nederlandse eettijden. Maar sinds een week komen we al redelijk in het Spaanse ritme. 's Morgens een ontbijt, tussendoor wat fruit of een klein broodje en tussen 14.00 en 15.00 uur de lunch en 's middags rond een uur of 18.00 nog wat fruit en dan tussen 20.00 en 21.00 avondeten. Om 14.00 uur gaat hier alles dicht, dan gaat iedereen eten en om 15.00 uur is het siësta tot 17.00 uur. Meestal gaan we tot een uur of 14.00 zwemmen. Omdat we tijdens de siësta geen lawaai mogen maken, gaan we dan ook niet zwemmen. Hou Jesse maar eens stil in het zwembad….. Om 17.00 uur nemen we weer een duik.

Vandaag (dinsdag 22 de julio) zijn we naar Castellon geweest om NIE en internet, telefoon en televisie te regelen. We hebben inmiddels heel wat afschrikwekkende verhalen op internet gelezen over de aanvraag van NIE dus we gaan enigszins met de moed in onze schoenen op pad. Bij de Subdelegacion del Gobierno aangekomen treffen, we in tegenstelling tot onze verwachting, geen lange wachtrij aan. Er is 1 mevrouw voor ons en daarna worden we meteen ontvangen door een vriendelijke ambtenaar. We laten hem onze papieren zien krijgen nog een formulier in onze handen …. De aanvraag voor een residencia. We besluiten om dit ook maar meteen aan te vragen. Anders moeten we na 3 maanden terugkomen. Terwijl we de nieuwe formulieren invullen wordt de rij achter ons wel heel lang. Dus we krijgen toch het gevoel dat dit een lange bezigheid wordt. Maar tegen de tijd dat we alles hebben ingevuld is de rij al weer weggewerkt en moeten we nog 5 minuten wachten tot we weer bij dezelfde ambtenaar terug mogen komen. De stempels worden gezet. We krijgen ieder 1 setje mee met de mededeling dat we ons NIE-nummer en residencia over 15 dagen kunnen ophalen bij het commisariaat.

Hoezo lange wachtrijen en problemen? In een half uur zijn onze nummers en onze residencia aangevraagd. Heel vaak wordt geadviseerd om dit alles door een gestor te laten regelen. Maar wij ervaren dat dit niet nodig is. Je kunt dit gemakkelijk zelf en je spaart ook nog geld uit, want zo'n gestor doet dat ook niet voor niks.

Ook zijn we vandaag bij Telefonica langsgegaan voor Internet. Daar waar je in Nederland omkomt van de mogelijkheden, heb je in Spanje weinig te kiezen. Trio of duo abonnement: Internet, vaste telefoon met of zonder televisie. Dat is het hele aanbod. We kiezen voor het trio abonnement en als het goed is komt er binnen 10 dagen een monteur van Telefonica om alles aan te sluiten.

Voorlopig gaat dus alles goed met het geregel en ervaren we nog weinig van de problemen die we vaak lazen op internet fora. Maar goed, we zijn er nog niet….

Voor de rest van de week staat op de planning om gras te leggen in de tuin en werk te maken van werk.

Saludos y hasta luego.

Niets is wat het lijkt of is alles precies wat het lijkt?

We zijn nu bijna 2 weken in Spanje. De eerste week zijn we heel druk bezig geweest met ons huis een beetje op orde maken. We zijn nog niet helemaal aan kant, maar het lijkt er al veel op. De afgelopen dagen hebben we wat vakantie gevierd. En ondertussen de formaliteiten geregeld. En inderdaad......alle verhalen van Spaanse emigranten kloppen. Alles duurt lang. De ene formaliteit wacht op de andere. Je komt in een soort vizieuse cirkel terecht. Maar goed, hier waren we op voorbereid. Maar in werkelijkheid pakt het dan toch anders uit. We mogen niet klagen, een bankrekening geopend bij de Santander. Hiervoor hadden we onze belastingaangifte uit Nederland nodig. We begrijpen nog steeds niet waarom, maar goed. Belastingaangifte vanuit Nl. laten komen. Komen we bij de bank aan......die mevrouw neemt het in ontvangst....kijkt er even naar...snapt er volgens mij niks van........vervolgens is de bankrekening geopend. Als spaanse emigrant moeten we ons melden bij het ministerie van sociale zaken en werkgelegendheid. Hiervoor hadden we een huurovereenkomst nodig en een bankboekje. Hebben we ook allemaal nog in een paar dagen moeten regelen, want dat hadden we dus nog niet. En als je dan die documenten overhandigd aan de betreffende ambtenaar, dan wordt er nauwelijks naar gekeken. Morgen gaan we op pad om ons NIE te regelen. Het is hier echt try and error. Gewoon doen en dan maar afwachten wat er gebeurd. Maar dat is ook eigenlijk wel het leuke aan het land. We genieten volop en zien gewoon wat er op ons afkomt. Niet te veel verwachtingen hebben en gewoon doen. We hebben voor onszelf besloten dat volgende week onze "vakantie" erop zit en dat we dan werk gaan maken van ons werk. Dus wordt vervolgd........

Thuis in Alcossebre

Hallo lieve mensen, het gaat ons goed!!
We zijn veilig en goed aangekomen in de nacht zondag op maandag. De reis was lang maar is goed gegaan. Lekker rustig op de weg, eigenlijk de hele reis. Je gelooft het niet, maar in Spanje hebben we bijna een uur in de file gestaan voor Barcelona. Hoezo geen last van files in Spanje?

Het is hier heel warm en we zijn druk bezig met het inrichten van ons huis en het regelen van alle formaliteiten. Tijdens de reis hier naartoe hebben we eigenlijk een gemengd gevoel gehad van op vakantie gaan maar toch ook weer niet. Nu zo in ons eigen huis met onze eigen spullen is het vakantiegevoel weg en zijn we gewoon thuis.

We hebben op dit moment zelf nog geen internetaansluiting dus ik zit op dit moment in het internetcafe tegenover ons huis.

Lieve lieve mensen, wij hebben ontzettend genoten van onze uitzwaaiborrel. Het was heel gezellig en fijn om jullie nog een keer te zien voor ons vertrek. We kijken uit naar de eerste "lichting Emmens" in september.

We houden jullie op de hoogte. Tot gauw. Liefs van Peter, Rianne en Jesse

Avond voor het vertrek

Nog net op de valreep maak ik nog even tijd om mijn blog bij te werken. Aangezien hier de komende weken niet vaak de mogelijkheid voor is omdat we nog geen internet hebben in ons nieuw huis.

Ik had me voorgenomen om de laatste week dagelijks te schrijven maar door de drukte is hier niks van terecht gekomen.

Vanacht om 04.00 uur vertrekken we. De auto is tjokvol geladen, want als rashollanders moeten er toch nog veel pakjes en zakjes uit Nederland mee. We hebben gisteren een hele gezellige uitzwaaiborrel gehad. Het was fijn om iedereen nog een keer gezien te hebben.

Lieve mensen, tot ziens of horens, het gaat jullie goed met alles wat jullie nog van plan zijn.

We keep you posted!

Nog 5 dagen - Terugreis

Nu ik dit blog zit te schrijven ben ik in afwachting van de terugkomst van mijn mannetje. Vannacht om 24.00 uur zijn Peter en Wijnand weer vertrokken voor de terugreis naar Nederland. Ze verwachten rond een uurtje of 23.00 aan te komen. Ik ben blij als hij veilig thuis is. Kan wel zeggen dat het hele verhuisavontuur me wat "spanninkjes" heeft opgeleverd. Pff....

Maar goed, ben vandaag ook nog lekker bezig geweest. Vanmiddag een gezellige lunch met een kennis gehad en later thuis lekker even in de zon gezeten. Laten we zeggen "om alvast wat te wennen aan de temperatuur". Of dat laatste onder de noemer "bezig zijn" valt durf ik niet te zeggen.