Emigratie naar Spanje: “Se replica personal”

Wie denkt dat het in Spanje altijd mañana is heeft gelijk, want tot onze verbazing werden we afgelopen woensdag, 1 DAG na onze internetaanvraag om 17.30 uur, al gebeld door een mevrouw van Telefonica met de vraag of er een monteur langs kan komen. Peter vraagt nog of ze een afspraak wil maken omdat we dat gewoon gewend zijn in Nederland. "Nee" zegt mevrouw, dan komt er vandaag nog een monteur langs. We kijken elkaar aan: "het zal toch niet waar zijn dat we vandaag al internet en telefoon hebben?". En ja hoor nog geen uur later stond er een monteur op de stoep en weer een uur later was alles keurig netjes geïnstalleerd en hebben we draadloos netwerk en telefoon. Dat is nog eens mañana mañana!

Vorige week woensdag zijn we begonnen met het leggen van gras in onze tuin. Helaas ligt er in de tuin geen aarde maar is het een grote massa kleigrond met veel kleistenen en bouwpuin. Maar we gaan zo goed en zo kwaad als het kan aan de slag, werken met de schaduw mee. Op vrijdag zijn we dan zo ver dat we gras kunnen zaaien. Trots zijn we op ons bijna-grastapijtje. We kijken de grassprietjes uit de aarde omhoog en vanmorgen (dinsdag) zien we de eerste grassprietjes uit de grond omhoog komen.

Afgelopen zondagavond hebben we lekker langs de boulevard en haven gelopen. Op een gegeven moment ziet Peter een bordje staan bij een restaurant bij de menukaart "se replica personal". Alarmfase 1, ze zoeken hier personeel. Ik besluit daar maandag op af te gaan. Zo gezegd zo gedaan. Ik plan op maandag dat ik rond 17.00 uur daar naar toe ga om te vragen of ze nog een "holandesa" kunnen gebruiken. Ik zie het al helemaal zitten, het is wel niet het baantje van mijn dromen, maar het is een begin om in ieder geval wat euries te verdienen, de taal te leren en te integreren. Maandagmiddag zit ik e.e.a. nog eens te overdenken hoe ik dat in mijn beste Spaans ga aanpakken. Ik besluit om toch eens in het woordenboek op te zoeken wat replica (afgeleid van replicir) betekent. Replicir = antwoorden. Dus se replica personal betekent: "men krijgt hier persoonlijk antwoord". Waarschijnlijk heeft dat betrekking op vragen over de menukaart. Ietwat teleurgesteld, maar wel blij dat ik mezelf een blunder bespaard heb, bedenk ik plan B. Ik laat me niet uit het veld slaan en ga toch wat restaurantjes af om te kijken of ze misschien nog een "Hollandse keukenprinses" kunnen gebruiken. Bij de Argentijn zegt de baas vriendelijk "es muy muy dificile". Vrij vertaald: bijna onmogelijk. Maar inderdaad: "se replica personal". Zou hij hebben gezien dat koken en de keuken mijn grootste hobby is? Bij een ander restaurant krijg ik het advies om bij de camping langs te gaan, want daar zoeken ze regelmatig medewerkers die talen spreken. En bij een soort makelaarskantoor wordt ik vriendelijk ontvangen en mag ik mijn CV in leveren. Natuurlijk blijf ik aan de slag om een baantje te vinden, maar ik heb wel in de gaten dat we het grootste gedeelte onze kost hier als autonomo moeten verdienen.

En ondertussen genieten we van het leven hier. De zon, de rust, de hele dag buiten zijn. We voelen ons al echt thuis hier. Met onze laptops op de tuintafel kijken we uit op de bergen, de zee en niet te vergeten de opkomende grassprietjes.