El medico

Jesse klaagt al een paar dagen over pijn aan een van zijn oren. Wij denken dat het van het vele zwemmen is dus maken ons nog geen zorgen. Zal wel vanzelf overgaan denken we. Was het maar waar. Woensdagochtend moeten we toch maar even naar "El medico". "El medico" zit in het centrum van Alcossebre en is dus dicht bij ons huis. We hebben alles bij ons wat we eventueel nodig zouden kunnen hebben: paspoort, europese hulppas, verzekeringskaart, bankpas. Je weet maar nooit. We sluiten aan in de rij bij de doktersassistente en eenmaal aan de beurt vertel ik haar dat ik de dokter naar de oren van "mi hijo" wil laten kijken. Ik geef haar mijn hele voorraad kaartjes. Kan ze zelf kiezen. Ze zet vanalles in de computer en er rollen een heleboel formulieren uit. Hier houden Spanjaarden van: Formulieren, het liefst heel veel en in tig-voud. We hebben om 10.45 een afspraak bij "Puerta 1". In de wachtkamer van "El medico" gaat het er heel anders aan toe dan in Nederland. Daar waar we in Nederland bij binnenkomst bijna fluisterend vragen wie "de laatste" was, waarna we vervolgens muisstil afwachten tot het belletje voor de volgende patiënt afgaat, daar lijkt het in Spanje meer een sociale ontmoetingsplaats. Iedereen kent elkaar en er wordt volop doorelkaar geroepen. De laatste gebeurtenissen in de stad of famiekwesties worden uitgebreid in de wachtkamer van "El medico" besproken. Zo nu en dan roept de doktersassistente door de wachtruimte "silencio por favor", maar niemand lijkt het te horen. Om 11.00 mogen we dan eindelijk "puerta 1" binnen. "El medico" kijkt in de oortjes, typt iets in de computer. Er rollen weer 2 formulieren uit en hij wijst naar de deur als teken dat het bezoek aan "El medico" ten einde is. Met de formulieren waarvan ik begrijp dat het de recepten zijn, gaan we naar de apotheek, volgen we trouw de voorschriften. Nu, inmiddels een paar dagen later, is de oorpijn zo goed als verdwenen. Zou het oorontsteking geweest zijn………?

Een baantje krijgen blijkt toch niet zo eenvoudig als ik dacht. Afgelopen week ben ik nog binnengestapt bij een restaurant waar ze een camarera zoeken. Er werd mij geadviseerd eerst mijn NIE-nummer op te halen, me te melden bij de Securidad Social en een "werknummer" aan te vragen en dan mag ik nog eens terugkomen. Ze vragen wel om mijn naam en telefoonnummer, dus ik beschouw dit als een goed teken. Dan maar eerst mijn zaakjes regelen. Aankomende donderdag mogen we onze NIE ophalen in Castellon. Dan naar de securidad social en nog eens terug naar het restaurant. Gisteren waren ze nog op zoek dus wie weet……..

Ondertussen is hier de vakantie voor de Spanjaarden aangebroken. Het dorp is volgelopen met Spaanse toeristen. Er is volop gezelligheid en "Middeleeuws" feest in de straat. Jesse vermaakt zich prima met de Nederlandse en Spaanse kinderen in het zwembad.

De zon schijnt, het is heerlijk warm en we maken plannen op ons lekker koele terras thuis in Alcossebre.