De 1e schooldag

Eigenlijk is de meest spannende dag van onze hele verhuizing vandaag geweest. De dag dat Jesse voor het eerst naar school moet. En het is goed gegaan. Heel goed zelfs. Vanmorgen stapte hij al heel vrolijk en lekker uitgerust uit zijn bed. Hij had er zin in. Om 08.45 zijn we langzaamaan naar school gelopen. Om 09.00 uur mochten we het schoolplein op waar alle kinderen zich in rijen verzamelden. De 1^e klas bij elkaar, de 2^e klas bij elkaar en zo verder. Qua grootte van de kinderen konden we ongeveer wel inschatten in welke rij Jesse thuis hoorde, maar een Spaans meisje kwam al op ons aflopen en verwees ons naar de 1^e rij, La primera. Jesse dus netjes in de rij en bij de deur werd hij aan de hand meegenomen door een juf. Met een vriendelijk "hasta luego" werd ons duidelijk gemaakt dat Jesse groot genoeg is om zonder papa en mama verder te gaan. OK, papa en mama hadden zich dat iets anders voorgesteld. Ze hadden het liefst tot aan de klas meegelopen om nog een half uur voor het schoolraam gedag te zwaaien. En om, zoals een papa en mama betaamd, alles tot in de puntjes regelen: hier is de WC en daar is de kapstok. Dat was wel even wennen. En Jesse die vond het allemaal wel best en liep heel stoer mee aan de hand van de juf. Toen zijn we maar naar huis gegaan en hebben wat boodschappen gedaan bij de Makro voor onze cateringactiviteiten. Maar erg op ons gemakkie waren we niet.

Omdat we zeker niet te laat wilden komen zijn we om half 1 alweer aangelopen. De school is om 13.00 uur uit en het is maar liefst 5 minuten lopen. Stel dat we in een soort van voetgangersfile terecht komen, zeg! Precies om 13.00 uur gaat de schoolbel en komen de eerste kinderen het schoolplein opgelopen. En ergens tussen die kinderen loopt Jesse, niks aan de hand. En als ik hem zie en vraag hoe het geweest is vandaag zegt ie met een glunderend gezicht: "het was leuk, mama". En apentrots zijn we op onze hijo pequeno.