En la cola

Wat gaat de tijd snel! Er is al weer een maand voorbij sinds mijn laatste bericht. Het lijkt wel alsof de tijd hier nog sneller gaat, de dagen, weken en maanden schieten voorbij. Vanmiddag toen ik lekker in de zon de was stond op te hangen, realiseerde ik me dat we al 4 maanden in Alcossebre wonen. Met soms een of enkele mindere dagen, is het weer hier nog heerlijk. De temperatuur overdag ligt nog rond de 19/20 graden. 's Morgens nadat we Jesse naar school hebben gebracht drinken we een kopje koffie in het najaarszonnetje op ons terrasje. Helaas wordt het al wel vroeg (rond 18.00) donker en koelt het natuurlijk snel af. De afgelopen maand zijn we weer druk bezig geweest met van alles en nog wat. Zo zijn we sinds woensdag 29 oktober officieel Spaans resident en sinds 1 november uitgeschreven uit Nederland.

Overigens heeft dat resident worden nog heel wat voeten in aarde gehad. Eigenlijk door onze eigen fout hebben we hiervoor een hele dag buiten in de rij staan wachten bij de vreemdelingenpolitie in Castellon. Bij de aanvraag van ons NIE-nummer hebben we gelijk onze residencia aangevraagd. Enkele weken geleden kregen we een uitnodiging om op 28 oktober om 14.30 persoonlijk onze residencia's op te halen. Bij de uitnodiging zat een formulier waarmee je vooraf bij de bank de leges moet betalen. Maar wij waren ervan overtuigd dat wij die leges al hadden betaald gelijktijdig met de betaling van de NIE-leges. Op 28 oktober om 14.15 uur bij de vreemdelingenpolitie aangekomen staan er 2 grote wachtrijen. Omdat wij een afspraak om 14.30 uur hebben denken we dat we niet in de rij moeten aansluiten, maar zo naar binnen mogen. Was dat maar waar. "NO, en la cola" (in de rij) zegt de agent die aan de deur de volgnummertjes uitdeelt. Dus wij sluiten aan in de rij voor de mensen met een "cita" (afspraak). Het valt mee, om 14.30 mogen we dan toch naar binnen, maar krijgen de volgnummers 033 en0 34 in ons handen gedrukt. Aangekomen in de "sala de espera" (wachtruimte) doemt het nummer 002 voor ons op. Nog 31 wachtenden voor ons. Toch nog redelijk snel verschijnt om kwart over 3 nummer 033 in beeld en gaan we naar binnen. De mevrouw die ons helpt bekijkt onze papieren en vraagt waarom we nog niet betaald hebben. We leggen haar uit dat we al betaald hebben en laten de kwitantie van de vorige keer zijn. Mooi niet dus! Ze legt ons uit dat er nog 1 bank open is midden in het centrum en dat we voor 17.00 uur nog kunnen terugkomen. Maar dit halen we niet meer….Jesse komt om 17.00 uur uit school en het is nog zeker 50 minuten rijden terugnaar huis. Het risico dat er in het verkeer iets tegenzit en dat we te laat op school aankomen willen we niet nemen. We betalen de leges bij de bank in Castellon en besluiten de volgende dag terug te gaan.

Op donderdag 29 oktober geven we Jesse een overblijfbonnetje mee en vertrekken we meteen om 09.00 uur naar Castellon in de hoop daar redelijk snel aan de beurt te zijn. Om 10.00 uur komen we aan en zien weer 2 lange rijen. Maar nu moeten we "en la cola" van mensen "sin cita". De tijd verstrijkt en er zit geen beweging in onze "cola". Er wordt niemand binnengelaten. Terwijl van de andere rij, voortdurend mensen worden binnengelaten. Wij vragen ons af hoe het systeem werkt, maar hebben nog geduld. Om half 12 besluiten we om te gaan vragen wanneer onze "cola" aan de beurt komt. "A las dos" zegt de agent voor de deur. Nee, dat kan niet waar zijn, pas om 14.00 uur. Hier hebben we geen zin meer in, dan gaat om 14.00 uur de rij "open" en dan zijn er nog 25 mensen voor ons. Dus we besluiten om terug naar huis te gaan en maar een afspraak te maken. We pakken de auto, rijden terug naar huis, maar ongeveer halverwege bij Benicassim denken we dat we het toch niet goed hebben aangepakt en dat we beter toch maar in de rij hadden kunnen blijven staan. We draaien om en rijden terug naar Castellon waar we weer om kwart over 12 aankomen. De rij is nog net zo lang, maar nu moeten we weer achteraan sluiten. Om 14.00 komt er inderdaad beweging in de "cola" en zoetjesaan worden er wat mensen binnengelaten. Halen we het wel, of halen we het niet? Om 17.00 uur staat Jesse weer voor de poort. Met 35 mensen voor ons en nog maar 2 uur te gaan weten we het niet meer. Maar we kunnen nu niet anders meer dan gewoon blijven wachten. Nu weer teruggaan naar huis, betekent gewoon een halve dag voor niks in de kou te hebben gestaan. Toevallig was het die dag nog koud ook.

Rond kwart over 3 is het zover en ontvangen we de volgnummers 24 en 25 uit handen van de agent en om 16.00 uur rennen we de vreemdelingenpolitie weer uit op weg naar de auto, maar MET RESIDENCIA.

Om 10 voor 5 rijden we Alcossebre binnen en zijn we nog goed op tijd om Jesse op te halen van school. Met dank aan Evert, die bereid was om Jesse op te vangen mochten wij het niet gehaald hebben.